سورنا

|+|نوشته شده در چهارشنبه هشتم بهمن 1393 ساعت توسط مهدیان |
تا نگهبانان ابــرو دستشان بر خنجــر است

|+|نوشته شده در شنبه چهارم بهمن 1393 ساعت توسط مهدیان |
واپسین سخنان کوروش بزرگ

واپسین سخنان کوروش بزرگ

پس از مرگ بدنم را موميایی نكنيد و در طلا و زيور آلات و يا امثال آن نپوشانيد.زودتر آنرا در

آغوش خاک پاک ايران قرار دهيد تا ذره ذره های بدنم خاك ايران را تشكيل دهد.چه افتخاری

برای انسان بالاتر از اينكه بدنش در خاكی مثل ايران دفن شود.از همه پارسيان و هم‌ پيمانان

بخواهيد تا بر آرامگاه من حاضر گردند و مرا از اينكه ديگر از هيچگونه بدی رنج نخواهم برد

شادباش گويند.به واپسين پند من گوش فرا داريد.اگر می خواهيد دشمنان خود را تنبيه

كنيد،به دوستان خود نيكی كنيد.فرزندان من،دوستان من،من اكنون به پايان زندگی نزديک

گشته‌ام؛من آن را با نشانه‌های آشكار دريافته‌ام.وقتي درگذشتم مرا خوشبخت بپنداريد و

كام من اين است كه اين احساس در كردار و رفتار شما نمايانگر باشد، زيرا من به هنگام

كودكی،جوانی و پيری بخت‌يار بوده‌ام،هميشه نيروی من افزون گشته است آن چنان كه

هم امروز نيز احساس نمی كنم كه از هنگام جوانی ناتوان‌ترم.من دوستان را به خاطر

نيكويی های خود خوشبخت و دشمنانم را فرمان‌بردار خويش ديده‌ام.زادگاه من بخش

كوچكی از آسيا بود. من آنرا اكنون سربلند و بلندپايه باز می گذارم. اما از آنجا كه از

شكست در هراس بودم،خود را از خودپسندي و غرور بر حذر داشتم.حتي در پيروزی_

های بزرگ خود،پا از اعتدال بيرون ننهادم.در اين هنگام كه به سرای ديگر مي‌گذرم،

شما و ميهنم را خوشبخت می بينم.و از اين رو می خواهم كه آيندگان مرا مردی

خوشبخت بدانند.مرگ چيزی است شبيه به خواب. در مرگ است كه روح انسان به

ابديت می پيوندد و چون از قيد و علايق آزاد می گردد به آتيه تسلط پيدا می كند و

هميشه ناظر اعمال ما خواهد بود.پس اگر چنين بود كه من انديشيدم،به آنچه كه

گفتم عمل كنيد و بدانيد كه من هميشه ناظر شما خواهم بود،اما اگر اين چنين

نبود،آنگاه از خدای بزرگ بترسيد كه در بقای او هيچ ترديدی نيست و پيوسته شاهد

و ناظر اعمال ماست.بايد آشكارا جانشين خود را اعلام كنم تا پس از من پريشانی

و نابسامانی روی ندهد. من شما هر دو فرزندانم را يكسان دوست مي‌دارم ولی

فرزند بزرگترم كه آزموده‌ تر است كشور را سامان خواهد داد.فرزندانم،من شما را

از كودكی چنان پرورده‌ام كه پيران را آزرم داريد و كوشش كنيد تا جوان‌تران از شما

آزرم بدارند.تو كمبوجيه،مپندار كه عصای زرين پادشاهی، تخت و تاجت را نگاه خواهد

داشت.دوستان يک رنگ برای پادشاه عصای مطمئن‌ تری هستند. همواره حامی كيش

يزدان پرستی باش،اما هيچ قومی را مجبور نكن كه از كيش تو پيروی نمايد و پيوسته

و هميشه به خاطر داشته باش كه هر كسی بايد آزاد باشد تا از هر كيشی كه ميل

دارد پيروی كند.هر كس بايد برای خويشتن دوستان يک دل فراهم آورد و اين دوستان

را جز به نيكوكاری به دست نتوان آورد.از كژی و ناروايی بترسيد اگر اعمال شما پاک

و منطبق بر عدالت بود قدرت شما رونق خواهد يافت؛ولي اگر ظلم و ستم روا داريد

و در اجرای عدالت تسامح ورزيد،ديری نمی انجامد كه ارزش شما در نظر ديگران از

بين خواهد رفت و خوار و ذليل و زبون خواهيد شد.من عمر خود را در ياری به مردم

سپری كردم.نيكي به ديگران در من خوشدلی و آسايش فراهم مي ساخت و از همه

شادی های عالم برايم لذت بخش تر بود.به نام خدا و نياكان درگذشته‌ی ما،ای

فرزندان اگر می خواهيد مرا شاد كنيد نسبت به يكديگر آزرم بداريد.پيكر بی جان مرا

هنگامی كه ديگر در اين گيتی نيستم در ميان سيم و زر مگذاريد و هر چه زودتر آن

را به خاک باز دهيد.چه بهتر از اين كه انسان به خاک كه اين‌ همه چيزهای نغز و زيبا

می پرورد آميخته گردد.من همواره مردم را دوست داشته‌ام و اكنون نيز شادمان خواهم

بود كه با خاكی كه به مردمان نعمت می بخشد آميخته گردم.هم‌اكنون درمی يابم كه

جان از پيكرم مي‌گسلد.اگر از ميان شما كسی مي‌خواهد دست مرا بگيرد يا به

چشمانم بنگرد،تا هنوز جان دارم نزديک شود و هنگامی كه روی خود را پوشاندم،از

شما خواستارم كه پيكرم را كسي نبيند؛حتی شما فرزندانم...


|+|نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم دی 1393 ساعت توسط مهدیان |
امشب سخن از جان جهان باید گفت

فرخنده میلاد فخر کائنات، حضرت ختمی مرتبت، محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلاله پاکش و مطهرش، رئیس مکتب، حضرت امام جعفر صادق علیه ‏السلام، بر پیروان راستین خق تهنیت باد............

...........
امشب سخن از جان جهان باید گفت
توصیف رسول انس و جان باید گفت
در شام ولادت دو قطب عالم
تبریک به صاحب الزمان باید گفت
.......


|+|نوشته شده در جمعه نوزدهم دی 1393 ساعت توسط مهدیان |
شد خزان گلزار عمر گلعذار سامرا

نذر امام حسن عسگری (ع)

شد خزان گلزار عمر گلعذار سامرا                                                                      

       روشنایی بخش در شبهای تار سا مرا

آفتاب پر فرو غ و بی زوال فقه و دین         

        آن  اما م  رحمت  آن  آ ئینه دار سا مرا

روشن از نور جمالش کوره را ه زندگی                                             

         در دل عصر تباهی سایه سار سا مرا

در زمان فتنه ها و ظلم و جور و اختناق                                    

       بوده چون سنگ صبوری غمگسار سا مرا

شیعیان را ملجایی  بو د  و  پنا  ه  و  ما  منی                       

                   در شب تاریک ظلم و   رو ز گار  سا  مرا

در  دل  در یا  ی  لشگر  بود ه  در  تحت  نظر                            

              کرده چون مه روشنایی در حصار سامرا

زیر تیغ و تاز یا نه    بو د   ه  عمری چون پدر                             

                  کرده تر ویج شریعت و در فشار سامرا

کشته  ی  زهر  جفا شد  همچو  جدّ  اطهرش                                        

        رفته  بر باد  خزان  روح  و  بهار  سا مرا

در روز شهادت امام حسن عسگری 10/10/1393


|+|نوشته شده در چهارشنبه دهم دی 1393 ساعت توسط مهدیان |
ای سر تو به روی نی رشک مه و ستاره ها

ای سر تو به روی نی  رشک مه و ستاره ها                      

              سیر نگشته عرشیان بسکه کند نظاره ها

در پی تو   روانه ام با دل و جان سو خته                                          

                        تا نگرم جمال تو به گو شه و کناره ها

دمی نگر به حال من ز دختران خود بپرس                    

        ز پای کودکان خود و    راز گوش   پار ه ها

نظاره کن ز روی نی به نا قه ها ی بی جهاز                                  

          به پای  خسته و کبود و زخم گو شوار ه ها

سنگ زدند کو فیان هی سر اصغر تورا                                

         هلهله کرده کف زنان به  کوس ها نقار ه ها

خون جگرم هنوز از لحظه تلخ ر فتنت                                          

          ز جسم پار ه پار ه ات به زیر سمّ  با  ر ه ها

زند به سینه ام شرر    از آن زمان که دید ه  ام                        

             رفته بسوی  آسمان  ز خیمه ها  شرار ه ها

امان ز  ر   نج این سفر و طعنه های دشمنان                                                

                      پیاده  پا به پای تو  به  همره سوار ه ها

طنین نهضت تو را به گوش جان می شنوم                                      

               فراتر از زمانه ها    به ماذن و منار ه  ها

8/ 9/ 1393  ششم محرم الحرام1436 


|+|نوشته شده در شنبه هشتم آذر 1393 ساعت توسط مهدیان |
بر سر نی گل من خوش قد و بالا شد ه ای

بر سر نی گل من خوش قد و بالا شد ه ای                                                                   

                سایبا  نی  به  سر  مادر  تنها  شده  ای

حنجر کوچک  تو  نیزه  بسی  پهن و قطور                                                            

    با چه  وضعی به سر  نیزه  گلم  جا  شد  ه  ای

بسکه زیبا یی و  چون  غنچه لبت  می  خندد                                                 

        روی  نی  مایه  سر  گر می  اعدا  شد  ه  ای

کودک  کوچک من  وه  چه بزرگت  کر دند                                               

         بر  سر  نی  گل  من   هم  قد  با با  شد  ه  ای

چهره  ناز  تو  از  فر ط  عطش  زرد  که   بود                                              

              آنک  از  خون  گلو  چون  گل  حمرا  شد ه ای

لخته ی  خون  که  به  گرد  لب  تو  حلقه  زده                                                      

                     پسرم  غنچه  نازم  تو  چه  زیبا   شد  ه  ای

کو فیان  بسکه  سر  کو چک  تو  سنگ  زد  ند                                                             

               بر  سر  نی  مه  من  همچو  گلی   وا  شد  ه  ای

عمّه  ات  بیشتر  از  من  جگرش  می  سوزد                                                                       

                مایه  سوز  دل  و  ماتم  عظما  شد  ه ای

من  تو را کرده ام  از  روز  ازل   نذر  حسین                                                                      

         آخرین  یا  ور و   قربانی    بابا  شد  ه  ای

کاش  می  مردم  و  این  روز   نمی  دیدم  من                                                   

       ناز  نینم   ز  چه   اسباب   تما  شا   شد  ه  ای

1/9/1393


|+|نوشته شده در چهارشنبه پنجم آذر 1393 ساعت توسط مهدیان |
دوباره مثل همیشه خجالتم دادی...

یا حسین جان:

دوباره مثل همیشه خجالتم دادی...

برای عرض ارادت لیاقتم دادی...

تعجبم تو کجا این حقیرساده کجا...

همیشه گفته ام آقا تو عزتم دادی...

همین که خط نکشیدی به نام من ممنون...

چه شد که این همه شوق ارادتم دادی ...

وفا ندیده ای از من قبول اما ...

خودت به رحمت شاهانه عادتم دادی...

السلام علیک یا مولای یا اباعبدالله الحسین


|+|نوشته شده در شنبه هفدهم آبان 1393 ساعت توسط مهدیان |
هجوم تازیان به ایران

بنام ایزد پاک

در مورد هجوم تازیان به ایران و پیامدهای آن بسیاری از پژوهندگان تاریخ ایران کتابهایی نوشته اند که هریک با توجه به نگرش و عقاید خود به این واقعه پرداخته اند.آنچه که در کتابهای درسی مدارس به آن پرداخته شده این است که کلیه ایرانیان با غوش باز پذیرای دین تازه و سروری عربهای بدوی بر ایران بوده اند و عربها بدون هیچ خشونت و خونریزی وارد ایران می شوند.اما آیا این تمام واقعیت است؟بی شک اگر کمی درباره این مقطع تاریخی کنجکاوی کنیم در می یابیم آنچه که به عنوان تاریخ به خورد ما داده اند و هنوز هم می دهند چیزی جز واژگونه ای از یک رخداد تاریخی نیست.برای اینکه ببینیم در این مقطع از تاریخ ایران، بر ایران و ایرانی چه گذشته نخست باید شرایط آن روزگار ایران و همسایگان آن بویژه تازیان را مورد بررسی قرار دهیم. برای این کار از کتاب دو قرن سکوت کمک میگیریم.دکتر زرین کوب شرایط را این گونه روایت می کند: در آن روزگاران که هیبت و شکوه دولت ساسانی سرداران و امپراتوران روم را در پشت دروازه های قسطنطنیه به بیم و هراس می افکند، عربان نیز مانند سایر مردم (انیران) روی نیاز به درگاه خسروان ایران می آوردند و در بارگاه کسرا چون نیازمندان و درماندگان می آمدند و گشاد کار خویش را از آنان می طلبیدند.پیش از این نیز به درگاه شهریاران ایران جز از در فرمانبرداری در نیامده بودند. پیش از اسکندر (گجسته) بیابان عرب در زمره سرزمینهایی بود که به داریوش شاهنشاه ایران تعلق داشت.

در دوره ای برخی از تازیان به بحرین و کناره های دریای پارس به غارت آمده بودند اما شاپور ذوالاکتاف آنها را ادب کرد و به جای خویش نشاند.در تمامی ادوار بعد هم میبینیم که تازیان دست نشاندگان و گماشتگان و خراج گزار دولت ایران به شمار می آیند.

در مورد جایگاه زندگی تازیان هم روایت زرین کوب خواندنی است: بادیه های ریگزار بی آب نجد و تهامه را دیگر آن قدر محل نبود که حکومت و سپاه ایران را به خویشتن کشاند.زیرا در این بیابانهای بی آب هولناک خیال انگیز از کشت و ورز و بازار و کالا هیچ نشانی نبود و جز مشتی عرب گرسنه و برهنه که چون غولان و دیوان همه جا بر سر اندکی آب و مشتی سبزه با یکدیگر در جنگ و ستیز بودند.

در مورد خلق و خوی تازیان هم این موارد خواندنی است: جز آزمندی و سود پرستی هیچ چیز در خاطر آنها نمی گنجد . هرگز از آنچه مادی و محسوس است فراتر نمی‌روند و جز به آنچه شهوت پست انسان را راضی میکند نمی اندیشیدند.از افکار اخلاقی آنچه بدان می نازیدند مروت بود و آن نیز جز خودبینی و کینه جویی نبود.شجاعت و آزادگی که در داستانها به آنها نسبت داده اند همان در غارتگری و انتقام جویی به کار می رفت.تنها زن و شراب و جنگ بود که در زندگی بدان دل می بستند.

اما چگونه است که این مردمان نیمه وحشی توانستند تمدنی چنین با عظمت را نابود کنند؟ دکتر زرین کوب در این مورد اشاره ای جالب دارد:او این بدبختی را نتیجه سایه افکندن اهریمن نفاق شقاق در ایران می داند و این دقیقترین تعبیری است که می توان ارایه کرد.

ما در اینجا به نبردهای آغازین بین سپاه ایران و تازیان نمی پردازیم و بیشتر تمرکز ما بر ورود سیل گونه تازیان به داخل ایران و جنایتهایی است که در حق کودکان و زنان این مرز و  بوم روا داشته اند.

بعد از شکست سپاه ایران و عقب نشینی یزدگرد به داخل ایران و نواحی شرقی، تازیها بی پرواتر شهرهای ثروتمند ایران را یکی پس از دیگری غارت کردند و زنان و کودکان را به بردگی بردند. وقتی تازیها وارد شهری می شدند از آبادانی و شکوه آنجا به تعجب می افتادند چنانکه گویی به بهشت وعده داده شده به آنها دست یازیده اند و برخی دیوانه وار فریاد می زدند به خدا قسم اینجا همان بهشتی است که محمد وعده آن را به ما داده. اما آنها این بهشت را به خاطر عقده حقارتی که نسبت به سایر ملل داشتند با خاک یکسان کردند. اما در این میان مردم ایران هربار که فرصتی به دست می آوردند بر ضد تازیان شورشهایی به راه می انداختند اما چون این حرکتها منسجم نبود و سپاهی هم نمانده بود تا از این حرکتها پشتیبانی کند به فجیع ترین وضع سرکوب می شدند. برای نمونه وقتی مردم استخر بر ضد حاکم عرب استخر شورش کردند و تازیان را از شهر بیرون انداختند عبداله ابن عامر سوگند خورد که : "چندان بکشد از مردم استخر که خون براند...به استخر آمد و خون همه مباح گردانید و چندانکه می کشتند خون نمی رفت تا آب گرم بر خون می ریختند. پس برفت.و عدد کشتگان که نام بردار بودند چهل هزار کشته بود برون از مجهولان" (فارسنامه ابن بلخی ص 116). در سال سی ام هجری مردم خراسان بر ضد تازیان قیام کردند. عثمان خلیفه تازیان ، عبداله ابن عامر و سعیدابن عاص  را فرمان داد که آنان را سرکوب نماید.(مجمل التواریخ و القصص ص283). جالب اینجاست که بسیاری از این تازیان که مسوول سرکوبی مردم بودند از راهزنان و غارتگران عرب بودند که در مرزهای ایران آبادیها و روستاها را غارت می کردند مانند مثنی ابن حارثه و سویدابن قطبه.......

بله این تنها گوشه ای از جنایتهای اعراب در حق مردم ایران است . در یادداشت آینده هم به این موضوع پرداخته خواهد شد و آثار معنوی و روحی روانی این جنایتها را بیشتر بررسی خواهیم کرد.

 


|+|نوشته شده در جمعه شانزدهم آبان 1393 ساعت توسط مهدیان |
لعبت چین

تضمین غزلی از سعدی نذر قمر بنی هاشم (ع)

لعبت چین

این جوان کیست   که  سر  مست   چنین   می  گذر د        

           "آفتابی   است  که  از  چرخ  برین  می  گذرد  "

خصم با حیرت از این وا قعه    می گفت همی             

                       "  کیست  آن  ما ه  منوّر   که  چنین  می  گذرد  "

سر وی  آراسته    شمشا  د  قد  و  ما  ه   جبین                                                

                    "  یا مه چارده    یا  لعبت  چین  می  گذرد   "

قا  متش  سر  و   خرا  ما ن  و  رخش ما  ه  منیر                                   

        "  پاد  شا  هی  است  که  بر   ملک  یمین  می  گذرد "

آب  در  حسرت  بو  سید ن  لبها   یش  بود                                  

                   "تشنه  جان  می  دهد  و  ما  ء معین   می  گذرد  "

دستها  یش   قلم  و   مشک  به  دند  ا ن  دا رد                                 

            " نتوان   گفت  که  زیبا  تر  از  این   می  گذ  ر د  "

دشنه  ها   بو  د   و  بسی   نا   وک       دلدوز  بلا                                          

                "   که  بر  آن  زلف  بنا  گوش   جبین  می  گذ  رد  "

پشت   خور شید  به  بالین  مه  ای   خم می  شد                            

              "  به  گمان  افتم  اگر  خو د  به  یقین  می  گذرد  "

گفت  مهتاب  به  خورشید  که  ای  سرو   روان

"  شاهد   آن  است   که  بر  گو  شه  نشین  می  گذرد  "


|+|نوشته شده در پنجشنبه یکم آبان 1393 ساعت توسط مهدیان |
آخرین نوشته ها
سورنا
تا نگهبانان ابــرو دستشان بر خنجــر است
واپسین سخنان کوروش بزرگ
امشب سخن از جان جهان باید گفت
شد خزان گلزار عمر گلعذار سامرا
ای سر تو به روی نی رشک مه و ستاره ها
بر سر نی گل من خوش قد و بالا شد ه ای
دوباره مثل همیشه خجالتم دادی...
هجوم تازیان به ایران
لعبت چین
آرشيو وبلاگ
بهمن 1393
دی 1393
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
آرشيو


آهنگ های ابدی - تعمیرات خودرو - سه سیب - انجمن مورفولوژی جغرافیایی | حاوی